حروف اسم اعظم هفتاد و دو حرف است و يك حرف در نزد خداى تعالى است كه مستأثر « متفرّد » به آن در علم غيب نزد خويش است ، و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم » . 2 - و از امام هادى ( عليه السّلام ) روايت مىكند كه فرمودند : « اسمُ اللّهِ الاعظَمُ ثَلثَةٌ وَ سَبعُونَ حَرفاً كانَ عِندَ آصَفَ حَرفٌ واحِدٌ فَتَكَلَّمَ بِهِ فَانخَرَقَت لَهُ الأَرضُ فيما بَينَهُ وَ بَينَ سَبا فَتَناوَلَ عَرشَ بِلقيسَ حَتّى صَيَّرَهُ الى سُلَيمانَ ثُمَّ انبَسَطَت الأَرضُ فى اقَلَّ مِن طَرفَةِ عَينٍ وَ عِندَنا مِنهُ اثنانِ وَ سَبعُونَ حَرفاً وَ حَرفٌ عِندَاللهِ مَستأثَرٌ بِهِ فى عِلمِ الغَيبِ » . « 1 » يعنى : اسم اعظم خداوند متعال هفتاد و سه حرف است ، نزد آصف يك حرف بوده كه بدان تكلم نمود ، پس زمين ما بين او و شهر سباء شكافته شد تا آنكه تخت بلقيس را به خدمت سليمان منتقل كرد ، سپس در كمتر از چشم بهم زدن ، زمين به حالت خود برگشته و گسترده شد و در نزد ما اهل بيت از اسم اعظم هفتاد و دو حرف است و يك حرف در نزد خداوند متعال مستأثر متفرد به آن در علم غيب است . 3 - در زيارت آل ياسين كبيره كه از ناحيه مقدسه براى جناب ابى جعفر محمد بن عبدالله الحميرى قمى ثقه برون آمده مشتمل به اين عبارتست : « اللّهُمَّ انّى اسئَلُكَ بِاسمِكَ الَّذى خَلَقتَهُ مِن ذاتِكَ وَاستَقَرَّفيكَ فَلا يخرُجُ مِنكَ الى شَىءٍ ابَداً » « 2 » 4 - حافظ بيهقى در كتاب « الاسماء و الصفات » از عبدالله بن مسعود نقل مىكند كه رسول الله ( صلى الله عليه و آله ) فرمودند : « مَن اصابَهُ هَمُ اوحُرنٌ فَليَقُل : اللّهُمَّ انّى عَبدُكَ وَ ابنُ عَبدِكَ وَ ابنُ امَتِكَ فِىَّ قَبضَتِكَ ناصِيَتى بَيَدِكَ عَدلٌ فِىَّ قَضاءُكَ ، ماضٍ فىَّ حُكمُكَ ، اسأَلُكَ بِكُلّ

--> ( 1 ) . همان ، روايت 3 . ( 2 ) . در جلد 102 از طبع جديد بحار الانوار از مصباح الزائر نقل نموده و بدل « ذاتك » « ذلك » نوشته شده كه غلط است .